Wens je meer te weten te komen over de culturele gebeurtenissen van de Gentse Feesten?
Lees dan hier van zondag 19 tot en met dinsdag 27 juli 2009 wat onze reporter Sara De Grave beleeft!
Zij zal jou dagelijks via drie reportages op de hoogte houden van de culturele activiteiten.
Nog een laatste nacht op de Gentse Feesten
Een overvolle Vooruit maakte zich voor de laatste keer op voor een avond vol pompende beats. De meerderheid van de massa kwam voornamelijk voor minimal king Richie Hawtin maar de drukke concertzaal (zweeeeeeten) wilde ik liever vermijden. In het café werden we getrakteerd op heel veel muziek van The Glimmers die voor de gelegenheid de mannen van de Disko Drunkards hadden meegebracht. Veel gitaren onder leiding van Tim Vanhamel, bekend van Millionaire. Het sfeertje viel wel te pruimen maar het echte feest speelde zich voor mij af in de balzaal. Niet te druk, niet te warm en de muziek waar ik me het meest op kan uitleven. De liveset van het Belgische elektroduo Nid + Sancy wist mij na tien dagen Gentse Feesten voor een laatste keer in hogere sferen te brengen.
De laatste dag op de Gentse Feesten
Ik beperk me op deze laatste dag tot twee artikels omdat de vele woorden die ik wil gebruiken veel te dicht bij elkaar aansluiten. De laatste dag van de Feesten was energiek. Na een rustige zondagavond kwamen de mensen gisteren toch nog een laatste keer op straat om te genieten van de unieke sfeer in onze stad. Het ultieme einde kan ik u helaas niet meegeven. De laatste nachtbrakers zullen net verdwenen zijn wanneer dit artikel reeds verschijnt. Iedereen die wil weten hoe een echte feestganger deze tien dagen afsluit moet volgend jaar zelf een kijkje gaan nemen op de Vlasmarkt. Fun is het zeker en vast, dus dat vieze geurtje nemen we er met plezier bij. Toch moeten we het niet enkel hebben over de laatste nachtelijke uitspattingen. Ook voor middernacht viel er nog wat te beleven. Om 19u was er de voorstelling van de nieuwe ploeg van KAA Gent. Het werd in de namiddag al duidelijk dat de stad opvallend blauw-wit begon te kleuren en dat vele supporters trouw op post waren.
Onze reporter op de Gentse Feesten: dag 9
Muziekwedstrijden lijken altijd op dezelfde manier te eindigen voor de mannen van Team William. Zowel op “de Beloften”, “het Oost-Vlaamsrockconcours” én “Humo’s Rockrally 2008” behaalden ze een derde plaats. Toch lijken ze stilaan hun plaats te veroveren tussen de vele andere Vlaamse muzikanten. Ze werden reeds gevraagd om te spelen op verschillende festivals en ook hun eerste album (dat geproduced werd door Mario Goossens van Triggerfinger) ligt sinds kort in de winkelrekken. Nu de Gentse Feesten op zijn einde lopen dwarrelen de eerste cijfers over bezoekersaantallen al binnen. Opvallend is dat geen enkel plein zoveel keer afgesloten diende te worden als het Boomtownfestival. De verhuis naar de Kouter bleek al enkele dagen succesvol te zijn en ook gisteren beloofde het druk te worden met zowel Team William als Daan op de affiche.
samenwerking Jeugddienst en vzw zZmogh
Het Alles Kan Festival wil voor het tweede jaar op rij een plek zijn waar jongeren hun creativiteit en talent kunnen laten zien aan het publiek. De organisatie omschrijft het als een multimediaal festival met kunst en cultuur voor en door jongeren. Muziek, theater, dans, fotografie, film, mode,... het komt inderdaad allemaal aan bod op de Jeugddienst in de Kammerstraat. Omdat het festival het na 9 dagen voor bekeken houdt was het gisteren mijn laatste kans om een glimp op te vangen van werk van nieuw, jong talent. Op de binnenkoer viel er wat te drinken terwijl je ondertussen kan genieten van wat poëzie. In de bomen hangen kleine spiegeltjes en gedichten.
Prettig gestoord
Het circusdorp van Circq vzw sloeg dit jaar terug zijn tenten op in de Willem De Beersteeg. Het parkje is niet meteen duidelijk zichtbaar maar toch vinden heel wat mensen de weg. Veel jonge ouders bezorgen hun kinderen (én zichzelf) hier een fijne namiddag. Bataclan is een gezellige maar maffe boel en baadt in een heel andere sfeer dan de kindernamiddagen in het Zuidpark. ’s Avonds worden hier shows opgevoerd maar ook overdag valt er een en ander te bekijken. Bij het inwerpen van 1 euro kan je proberen om een beertje te vangen. Toch is het principe ietwat anders dan in het lunapark. De grijper is een echte mens maar (helaas), het is niet omdat je eens lief knipoogt dat je daarom ook een beertje wint. Een beetje verderop is er een kinderzweefmolen.
Karikatuurtentoonstelling in Stadhuis
Kunstenaar Pierre Gillis, alias Gipi, tekende jaren aan een stuk heel wat bekende Gentenaars. Na het schetsen van zo’n 180 koppen werd het tijd om de karikatuurtekeningen aan het publiek voor te stellen. Het stadhuis geeft onderdak aan de tekeningen maar zo krijgt de bezoeker er dus een extra cadeau bovenop. De karikaturen zijn te bezichtigen in verschillende ruimtes waardoor je de kans krijgt om prachtige delen van het stadhuis te bekijken. De personen die hier uitgehangen worden komen allemaal uit verschillende branches want alle Gentenaren die op een of andere manier iets verwezenlijkt hebben verdienen hier de aandacht.
Met de Franse slag
Het Koophandelsplein aan het voormalig Justitiepaleis doet tien dagen lang dienst als het Gentse Montmartre. De organisatie stelt het plein voor als een plek waar je even aan de drukte kan ontsnappen. Elke dag kan je hier vanaf tien uur terecht voor een kunst- en ambachtenmarkt met werk van verschillende schilders, beeldhouwers, juwelenontwerpers en andere kunstenaars. Leuk initiatief zijn de workshops die het SMAK hier elke dag organiseert. Een groepje kinderen kunnen zich onder begeleiding uitleven op doek en een kunstwerk creeëren onder het goedkeurend oog van mama of papa. Het middengedeelte van het plein fungeert als een soort café. Hier kan je genieten van echte Franse kazen en wijnen, baguettes, champagne,... Het Franse gevoel is volledig compleet met de muziek die op de achtergrond speelt. Het Gentse Montmartre, vorig jaar voor het eerst present op de Feesten, valt buiten de Feestenzone maar kan toch rekenen op vrij veel succes.
“Green Onions”
Misschien wel een coverband, maar wel één waar veel artiesten een puntje aan kunnen zuigen. Marino Dendooven en zijn kompanen zijn na vier jaar uitgegroeid tot een vaste waarde in het coverlandschap. Tijdens hun shows schieten ze je terug naar een tijdperk waarvan je al lang vergeten was dat het nog bestond (of in mijn geval waarvan je nooit hebt geweten dat het bestond! J) De heren, afkomstig uit het West-Vlaamse Deerlijk, kunnen rekenen op een trouwe schare fans die ook gisteren naar Gent afzakten om hun vrienden te steunen. Ze zien er misschien al wat ouder uit maar hun muzikale flashback naar de jaren zestig en zeventig wordt met zoveel plezier en energie gebracht dat ik zelf zin zou krijgen om mee op dat podium te kruipen. De nummers worden allemaal gebracht in de vorm van medley’s en ook over de outfits is er goed nagedacht. Na een geslaagde avond op de Korenmarkt vorig jaar moesten ze zich dit jaar tevreden stellen met een iets kleiner podium tegenover het Duvel Droomschip.
Onze reporter op de Gentse Feesten: dag 7
De jongeren van radiozender Urgent.fm gaan tien dagen lang live in de ether vanuit een caravan op de Vlasmarkt. Radiomaken op een evenement, we hebben het al eerder gezien. Studio Brussel is prominent aanwezig op alle grote festivals maar ook in Gent mag er wel wat aandacht zijn voor de mensen die zich dagelijks inspannen om kwaliteitsvolle radio te maken. Xander Peeters zat ooit samen met mij op de schoolbanken maar heeft het de laatste jaren steeds drukker bij de radiozender. Tijdens zijn uitzending ‘Camping Vlasmarkt’ bracht ik hem een bezoekje. Vanuit de Vedett-caravan maakte hij zich, samen met zijn kompaan Jonas, klaar voor een interview met Selah Sue en Trixie Whitley (optredens waar ik later op de avond naar ging kijken, dus blijf die blog lezen!) terwijl hij de nacht daarvoor nog oog in oog stond met de dubstep master Benga op Ten Days Off! Xander voelt ondertussen ook dat het zwaar begint te worden.
Alle verhalen beginnen met... Er was eens.
Er was dus eens een Keizer die Karel heette. In de 16e eeuw wilde hij belastingen invoeren in onze stad. Het volk verzette zich hier tegen maar werd door Karel veroordeeld tot de galg. In een wit hemd, op blote voeten, en met een strop rond hun nek paradeerden ze door de straten om aan te tonen dat hun laatste uren geslaan waren. Het is de 36ste keer dat deze optocht uitgebeeld werd om de Gentenaren te herinneren aan de geschiedenis van hun stad. Zo’n 300 figuranten worden jaarlijks opgetrommeld om het verhaal terug tot leven te brengen. Ik herinner me dat ik als kind wel een keer die gekke meneren op hun blote voeten zag voorbijwandelen maar het was de eerste keer dat ik het verhaal van begin tot eind volgde.
Vrijdag 24 juli
Ik weet dat ik jullie afgelopen week reeds een bericht bezorgde over een bezoek aan de Charlatan, maar de agenda van gisterenavond kon ik echt niet aan mijn neus laten voorbijgaan. Sanne Putseys, oftewel Selah Sue, is een 20-jarige Leuvense die het laatste jaar haar naam steeds meer waarmaakt in de muziekwereld. Na een lange tijd spelen op straat werd ze opgepikt door Jonathan ‘Milow’ Vandenbroeck. Zodanig overdonderd door haar talent gaf hij haar de kans om zijn voorprogramma te verzorgen. En zo geschiedde... Sindsdien speelt zij alle festivals plat zonder dat ze een album op haar palmares heeft staan. Studio Brussel promootte wel de single Black Part Love en Valerie (een cover van Amy Winehouse) maar toch lijkt het me een uitzonderlijk gegeven. Vorig jaar treedde ze – als groentje – voor het eerst op in de Charlatan en dat is de massa duidelijk goed bevallen. Op Polé Polé speelt ze gratis maar toch waren heel wat mensen bereid om er gisteren vijf euro voor neer te tellen.
Puppetbuskers in het UZ Gent
Op de kinderkankerafdeling van het Universitair Ziekenhuis van Gent verlopen de dagen niet altijd even prettig. Om de kinderen ook een deeltje van de Gentse Feesten te laten beleven organiseert de Dienst Feestelijkheden in samenwerking met het Internationaal Puppetbuskerfestival een Zomerfeest. Tijdens deze namiddag staat het plezier van de kinderen voorop. Samen met onze Feestenburgemeester, Meneer Lieven Decaluwé, ging ik een kijkje nemen. Het verhaal van Sam Trévor, gebracht door een Frans gezelschap, was een stukje figurentheater dat de kinderen duidelijk aan het lachen bracht. Daarnaast waren er ook doedelzakspelers en een jong meisje op de accordeon. Ook de zieke kinderen die niet van de kamer mogen werden niet vergeten. Een aantal camera's zorgden ervoor dat zij het theater op televisie konden bekijken. Het ging er allemaal rustig aan toe daar in het UZ.
Verrassende acrobatie
Na mijn bezoek aan het UZ liep ik wat verdwaald rond. Ik arriveerde in het centrum maar wilde eigenlijk niets liever dan het feestgedruis even aan me te laten voorbijgaan. De acrobaten van Los 2 Play slaagden er als eerste in om mijn gedachten aan te kant te schuiven. Met hun voorstelling 'Comeback' brengen de Spanjaarden een modern stukje circus naar Gent. Een acrobatische clown en drie gymnasten brengen sprongen en evenwichtsoefeningen die de gemiddelde normale mens best niet uitprobeert. De kostuumpjes die ze aanhadden kenden een hoog superman-gehalte en ook de muziek zou zo uit de film kunnen komen (niet dé film, maar een of andere Spaanse remake.) Mijn jeugdjaren stonden volledig in het teken van turnen en eenmaal ik sierlijke benen de lucht in zie gaan kan ik er mijn ogen niet meer vanaf houden!
Mega Mindytijd op het Sint-Baafsplein gisterenavond!
Oke, niet echt eigenlijk maar Free Souffriau zal er hoe dan ook altijd aan gelinkt worden! De zangeres, musicalster, actrice, mama en vrouw van pianist Miguel Wiels kwam vorig jaar op het idee om een ode te brengen aan Ann Christy. Na een tocht langs enkele theaters is Free nu ook klaar om er mee naar de grote podia te trekken. Een overwegend ouder publiek, een aantal diehard fans op de voorste rij en een zangeresje op het podium met een ongelooflijk lieve stem en glimlach. Ann Christy dankend voor het wegblijven van de regen trok ze het concert op gang. Mijn vriendinnen keken echt raar naar me. "Hoe komt dat toch dat gij al die liedjes kunt meezingen?" Nu, ik weet dat mijn mama wel een fan is van het Nederlandstalige lied. Op moederdag deed ik haar de cd van Free Souffriau cadeau en dat was duidelijk een schot in de roos! Sindsdien speelt de cd onophoudelijk in haar auto met alle gevolgen van dien...
Het heeft lang geduurd vooraleer er zekerheid over bestond maar uiteindelijk bleek het toch te kloppen.
Lady Linn was de surprise act op Polé Polé. Deze zomer staat ze, samen met haar Magnificent Seven, zowat op elk podium in Vlaanderen. Ondanks de vele regen wachtte de massa vol ongeduld op de verschijning van de Gentse schone. De eerste keer dat ik Lady Linn aan het werk zag bestond haar repertoire nog uit covers en mocht ze het Vooruit Kaffee veroveren tijdens Café Dansants op zondagnamiddag. De laatste twee jaar is er veel veranderd voor Lien De Greef. Haar debuutalbum ‘Here we go again’ verscheen in 2008 maar staat nog steeds bovenaan in de charts (na 74 weken nog altijd op nummer 5!) Enkele maanden terug werd de enige cover op de plaat uitgebracht als single. Een slimme zet want ‘I don’t wanna dance’ betekent haar definitieve doorbraak. Na Werchter en Gent Jazz zou je stilaan verwachten dat ze dat applaus nu wel gewoon is maar niets is minder waar. Als je genoeg met je armen zwaait en laat zien dat je alle teksten kent zal ze je zeker en vast een charmante glimlach toewerpen!
“Theater op het water voor groot en klein”
Sinds gisteren worden er op de duikboot, die neergestreken is aan de Rodetorenkaai, theatervoorstellingen georganiseerd. De Axolotl werd in 2004 gebouwd en al snel groeiden ideeën om de duikboot te laten rondreizen. In 2006 ontstond de vereniging Transport Culturel Fluvial die besloot om in 9 Franse steden theater op het water te brengen. Dit jaar stellen ze de Nederlandse versie van deze familievoorstelling voor in Gent. Samen met een tiental andere personen werden we op de hoogte gebracht van de veiligheidsinstructies. Eenmaal aan boord gaat het verhaal echt van start. Richard, de machinist, vertelt ons meer over de werking van de motoren maar ook over minder serieuze zaken als het idee om de duikboot te laten varen op urine.
Het is de eerste keer dat het François Laurentplein dienst doet als festivalplein.
Helaas zorgde het slechte weer er ook dit keer voor dat ik de nieuwe ‘place to beach’ ging ontdekken in niet zo optimale omstandigheden. Ik was van plan om deel te nemen aan een les poweryoga maar mijn drang om te schuilen was zo groot dat mijn dagplanning letterlijk en figuurlijk in het water viel. Een beetje later dan voorzien arriveerde ik dan toch op het Gent Beach festival. Veel volk was er niet maar VJ Dimitri – we like to party - Vantomme deed zijn uiterste best om de aanwezigen op te vrolijken. Het festival heeft alles in huis om een vaste waarde te worden tijdens de Gentse Feesten.
Dienst Feestelijkheden en MiramirO organiseren prachtig vuuwerkspektakel van 22 minuten en 22 seconden!
De vele stortbuien hadden er voor gezorgd dat er twijfel ontstaan was of het vuurwerk dit jaar wel zou doorgaan. Omdat het de Nationale Feestdag was beslisten de weergoden om de hemel toch wat te laten opklaren. Ik vertrok - zonder paraplu - naar de watersportbaan om ‘wat vuurwerk te gaan bekijken.’ Ik had er niet op gerekend dat zo’n grote massa hetzelfde van plan was. Het moment dat de presentator aankondigde dat het vuurwerk van start zou gaan zorgde de verlichting ervoor dat het hele gebied in een rode gloed baadde. Iedereen wachtte af op het afvuren van de eerste pijl (in mijn geval betekende dit eerder dat ik mij wilde voorbereiden om niet te verschieten bij de eerste knal.) Het schouwspel, dat gerealiseerd werd door Ephémère, ging van start en werd ondersteund door prachtige muziek.
Alle dagen van 15 tot 3 uur
Op de Vrijdagmarkt hoor je dezer dagen heel wat gegil. Jong en oud wagen zich tijdens de foor aan een ritje op een van de attracties. De G-Force staat bij vele tieners al enkele jaren bovenaan op het lijstje maar tot nu toe heb ik het eigenlijk nog nooit aangedurfd om het eens uit te proberen. Ik moet jullie ontgoochelen, want ook gisteren besloot ik om het mooi links te laten liggen. Een verleiding waar ik niet aan kan weerstaan is het lunapark. Als kind ging ik altijd met centjes gooien en vandaag de dag ben ik nog steeds gevoelig aan het geluid dat het spel met zich mee brengt. Veel heb ik niet mee gewonnen maar voldaan was ik wél. Of toch bijna... wie kan de foor verlaten zonder zich te vergapen aan al dat lekkers? Met mijn barbe à papa in de hand ging ik nog even kijken hoe het er aan de andere kramen aan toe ging.
Een beetje rondslenteren op de Feesten
De vierde dag van de Gentse Feesten was er eentje met ups en downs. Ik voelde de eerste tekenen van vermoeidheid de kop opsteken en ook het weer zat niet echt mee. Een hevige stortbui verplichtte me om even te gaan schuilen. Ik belandde in de Spiegeltent waar het Boombal voor kinderen bezig was. Er waren inderdaad veel kinderen maar toch merkte ik voornamelijk volwassenen op op de dansvloer. De hevige regen veroorzaakte bovendien een kortsluiting waardoor de muzikanten zich genoodzaakt zagen om plaats te nemen in het midden van de dansvloer om toch nog verder te kunnen spelen. Ik waande me even op de Titanic. De memorabele scène waarbij de muzikanten enkele minuten voor het schip vergaat beslissen om verder te blijven spelen. Na regen kwam geen zonneschijn maar het bleef droog genoeg om mijn tocht verder te zetten.
Rust, ontspanning en kinderlijk plezier in het Zuidpark tijdens de Kindernamiddagen!
Een minder druk gedeelte van de feestenzone is het Zuidpark. Toch vinden vele families de weg naar de kindernamiddagen die er georganiseerd worden. Er valt hier niet veel opvallends te bespeuren maar de activiteiten zijn aangenaam voor de kids. Ook de mama's en papa's keken vandaag de ogen uit. In de buurt van het skatepark waren een tiental heren samengekomen die zich klaarmaakten voor een heuse beatboxjam! Zonder dat er ook maar één 'echt' instrument aan te past komt slagen ze erin om een heus orkest te vormen.
De 'duveltent' is de place to be voor iedereen die zin heeft in een goeie portie ambiance.
Ik ben er nooit echt voor te vinden geweest maar mijn taak als reporter verplicht me nu eenmaal om ruimdenkend te zijn. Zo gezegd, zo gedaan. Op een uur dat de meerderheid van de feestengangers al een serieus "stuk in hun kloten" hebben arriveerde ik in de duveltent. Hits van vroeger en nu passeren er de revue. Iedereen zingt luidkeels mee en het bier vloeit er rijkelijk. Het klinkt allemaal heel gezellig maar met mijn 1m58 krijg ik het soms moeilijk om in een overvolle massa naar lucht te happen. Om dat probleem op te lossen zag ik de dichtsbijzijnde stoel als het ultieme redmiddel (lees: trapje.) "Dit is het laatste nummer... bedankt en tot morgen voor een nieuwe dag op het Duvel Droomschip."
Onze reporter op de Gentse Feesten: dag 3
Stef Caers, een jonge kerel uit Gent, is geen onbekende in de muziekwereld. Als backing vocal toert hij door het land met verschillende artiesten. Ondertussen timmert hij ook aan zijn eigen carrière. Als Gustaph treedt hij op op diverse podia. Binnenkort verschijnt zijn eerste album maar in afwachting van de release brengt hij een live set in de Charlatan. Samen met zijn muzikanten en backing vocalisten Nina en Monique brengt hij reeds vroeg op de avond heel wat sfeer in huis! Mijn respect voor deze zangers is groot. Vaak staan ze achter een artiest met grote naambekendheid terwijl ze zelf beschikken over een uitzonderlijk zangtalent.
Boombal in het Baudelopark!
Ik steek het niet onder stoelen of banken dat het Baudelopark mijn favoriete plek is tijdens de Gentse Feesten. De jaren die ik doorgebracht heb aan het Secundair Kunstinstituut hebben ervoor gezorgd dat ik vergroeid ben geraakt met dit park.
Mono het aapje
Een overvolle tribune op het Emile Braunplein deed mij vermoeden dat er een heus spektakel aan de gang was. Mono het aapje liet zich tijdens de openingsparade al eens van zijn beste kant zien maar gisteren stal hij echt de show.
Welkom op de Gentsche Lachbuut!
Hahahahaha... Wie laatst lacht, lacht het best? Een gezegde die bij nader inzien niet altijd blijkt te kloppen. Ik geef toe, sommige stappen durf ik niet alleen te zetten. Daarom besloot ik om, samen met twee vriendinnen, de uitdaging aan te gaan.
Wrie welgekome op de Gentsche Fieste!
Het grootste culturele volksfeest van Europa wordt steevast op gang getrokken met de traditionele openingsparade. De jaarlijkse doortocht van verschillende verenigingen en organisaties door de stad staat gelijk aan de officiële start van tien dagen en nachten feest.
De Predikanten op het podium van Kinky Star op de vooravond van de Gentse Feesten
WABLIEF??? Aan de vooravond van de Gentse Feesten straalt de stad een heel bijzondere sfeer uit. De verschillende podia zijn nog leeg en de eetkraampjes zijn gesloten. Toch bruist het er van het leven. De stad wacht af om uit zijn voegen te kunnen barsten en datzelfde geldt ook voor de mensen.
Onze Gentse Feestenreporter naar Jamie Lidell op Gent Jazz festival
Nadat Jamie Lidell afgelopen weekend met succes een zieke Joss Stone mocht vervangen op het Cactusfestival in Brugge keek ik uit naar een ontspannende avond op Gent Jazz.