Bongokoningen op Polé Polé

Het imago van Polé Polé heeft dit jaar een kleine deuk gekregen, aldus toch kwatongen die beweren dat “al het marginaal volk van de Duveltent dit jaar op Polé Polé staat”. Slecht imago of niet, de wereldmuziek van het festival lokte op de laatste dag van de Gentse Feesten nog steeds een massa volk.

De sfeer op Polé Polé was zoals gewoonlijk iets exotischer dan die op andere Gentse stadspleinen. Enkele palmbomen die de Graslei versierden, rode en oranje lampjes die de lantaarnpalen met elkaar verbinden en meisjes met bloemenkransen die giechelend door het volk strompelden. De typische Mojito-geur van Polé Polé rook wel al een beetje muf, maar dat was te verwachten op de tiende dag van de Gentse Feesten. Naar traditie was de Graslei iets ‘dikker’ gemaakt door er een op houten planken drijvende vloer aan vast te maken. Stadsbootjes die op de Leie dobberden, werden af en toe ingehaald door een rond, geel Telenet bootje of een vrij imposant politiebootje. Allright, laat die latin-beats maar komen!

Kings of the Bongo kregen de eer om op de laatste dag van de Gentse Feesten hun muziek los te laten op de oren van het publiek. Zoals de naam van de groep al suggereert, is Kings of the Bongo een tribute-band voor Manu Chao. “Sluit uw ogen en denk maar dat het Manu zelf is”, of zo stond de groep toch aangekondigd op de officiële site van Polé Polé. Misschien een wat overdreven omschrijving, maar de groep zorgde desalniettemin voor een klein dansfeestje op de Korenlei. Opzwepend trommelwerk, funky gitaarriffs en hier en daar enthousiast “trrrrrrrrrr”-geroep door de zanger bleken meer dan genoeg om de mensen driftig met hun heupen te laten schudden. Bij nummers als ‘Me gustas tu’ en ‘Clandestino’ werd enthousiast meegelipt. Het optreden was niet overweldigend, maar ‘gewoon goed’, en een perfecte opwarmer voor het daarop volgende optreden van Buscemi.

Lise Eelbode